Skip to content
4 miesiące ago

87 words

Myszy DS bez bradykardii bramkowej (%) po ostrym leczeniu ip solą fizjologiczną, propranololem (4 mg / kg) lub roztworem soli fizjologicznej przez 3 kolejne dni. (C) Myszy DS bez bradykardii bramkowej (%) po ostrym leczeniu ip solą fizjologiczną, atropiną z propranololem lub solą fizjologiczną przez 3 kolejne dni. (D) Myszy DS bez bradykardii bramkowej (%) po ostrym leczeniu ip atropiną, N-metylo skopolaminą (NMS) lub solą fizjologiczną przez 3 kolejne dni. (E) DS myszy, które padły sporadycznie (%) podczas długotrwałego leczenia atropiną, NMS lub solą fizjologiczną za pomocą pompy osmotycznej z P21. P28. ** P <0,01 (test 2). Aby zbadać związek przyczynowo-skutkowy między bradykardią bramkową a SUDEP, 15 myszy DS było leczonych przewlekle atropiną za pomocą pompy osmotycznej (10 mg / kg / dzień) w okresie największej zapadalności na SUDEP (P21. P28) i 20 myszy DS były podobnie traktowane solą fizjologiczną w celu kontroli. Leczenie atopiną znacznie zmniejszyło SUDEP w porównaniu z grupą kontrolną (Ryc. 6E). To odkrycie ilustruje skuteczność przewlekłego leczenia atropiną w zapobieganiu SUDEP u myszy DS. Przebadaliśmy również wpływ ostrego leczenia atropiną u myszy F / +: Dlx-Cre +, które zawsze umierają po indukowanych termicznie napadach uogólnionych typu Racine 5. Ostre leczenie atropiną pozwoliło na przebadanie wszystkich myszy 5 F / +: Dlx-Cre + w celu przeżycia uogólnionych napadów Racine 5. Wyniki te łącznie wskazują, że zapobieganie hiperstymulacji serca przez przywspółczulny układ nerwowy jest wystarczające, aby zapobiegać bradykardii i SUDEP w tych mysich modelach DS. Atropina wywiera zarówno centralne, jak i obwodowe działania przeciwmuskarynowe. Aby zapewnić, że zmniejszona częstość występowania SUDEP u myszy DS leczonych atropiną jest spowodowana działaniem serca, a nie ośrodkowym działaniem leku, myszy leczono N-metylosulfolaminą, antagonistą receptora muskarynowego, który nie przenika przez barierę krew-mózg, w zarówno ostre, jak i przewlekłe, jak wyżej. Ostre podanie skopolaminy N-metylowej (1 mg / kg, ip) wyeliminowało bradykardię związaną z napadami indukowanymi termicznie u wszystkich 10 leczonych myszy DS (Figura 6D). Przewlekłe leczenie lekiem (10 mg / kg / dzień, pompa osmotyczna) w czwartym tygodniu życia znacznie zmniejszyło częstość zgonów u myszy DS w porównaniu z leczeniem roztworem soli kontrolnej (Figura 6E). Odkrycia te wskazują, że obwodowa blokada receptorów muskarynowych jest wystarczająca do zmniejszenia SUDEP u myszy DS. Dyskusja Używając genetycznych modeli myszy, zbadaliśmy deficyty czynnościowe serca, które leżą u podstaw SUDEP w DS, zespół padaczki związany z niezwykle wysoką częstością występowania nagłych zgonów. Jak wyjaśniono bardziej szczegółowo w poniższych sekcjach, nasze wyniki wskazują, że SUDEP u myszy DS wynika z dysregulacji serca przez serce i nadpobudliwość z powodu nadpobudliwości układu nerwowego przywspółczulnego, co powoduje śmierć przez wywoływanie ciężkiej bradykardii i związanych z nią zmian w funkcji elektrycznej komorowej. Ponieważ DS ma podobne mechanizmy patogenezy z innymi padaczkami związanymi z SCN1A, przewidujemy, że SUDEP w innych padaczkach, takich jak uogólniona padaczka z drgawkami gorączkowymi plus (GEFS +) (32) może wynikać z podobnych mechanizmów. Zmniejszenie zmienności rytmu serca i epizody bradykardii u myszy DS. Nasze wyniki pokazują, że myszy DS mają 2 anomalie w kontroli serca w warunkach spoczynkowych. zmniejszona zmienność rytmu serca i częste epizody bloku AV. Zmniejszona zmienność rytmu serca podczas okresów odpoczynku międzyprzedsionkowego u myszy DS wskazuje, że podstawowa niewydolność regulacji serca jest spowodowana mutacją Scn1a. Zwiększona częstotliwość bloków AV u myszy DS podczas ich okresu snu w ciągu dnia wskazuje również na niepowodzenie normalnej regulacji serca w warunkach spoczynku. [hasła pokrewne: zespół lerichea, guzek na podniebieniu, objaw lasegue a ]

0 thoughts on “łaski piotr”